KSIĄŻKI

SMS literacki: lipiec

Asha Miro, Córka Gangesu – autobiograficzna opowieść o poszukiwaniu korzeni i źródeł własnej tożsamości. Asha urodziła się w Nasik, wiosce w okolicach Bombaju. Wychowywana w katolickim sierocińcu dziewczynka miała tylko jedno marzenie: posiadanie rodziców. Marzenie to spełniło się, gdy miała 7 lat. Adoptowana przez hiszpańskie małżeństwo Asha przeprowadziła się do Barceolny, gdzie wiodła szczęśliwe życie. Potrzeba poznania prawdy o swoich narodzinach oraz zadośćuczynienia za szczęście jakie stało się jej udziałem, popchnęła Ashę do powrotu do Indii. W wieku 27 lat dziewczyna wraca do Bombaju, gdzie rozpoczyna pracę jako wolontariuszka w slusmach. Córka Gangesu jest opisem przeżyć Ashy z tego okresu. Opisem zderzenia kultur i związanego z nim szoku, narodzin zrozumienia i akceptacji, a wreszcie spotkania i pogodzenia z odrzuceniem. Opisem skrótowym, momentami nieco infantylnym i przesłodzonym, ale wciągającym.

Corka Gangesu

Haruki Murakami, Wszystkie boże dzieci tańczą – zbiór sześciu niezależnych od siebie opowiadań połączonych jednym wspólnym motywem: trzęsienia ziemi, które nawiedziło Kobe. Dla niektórych bohaterów żywioł ten jest echem dalekiej przeszłości, dla innych – siłą sprawczą i punktem zwrotnym w ich życiu. Murakami opowiada przede wszystkim o samotności współczesnego człowieka, niezależnej od koloru skóry, ani narodowości. Jego bohaterów przytłacza pustka, pragnienie bliskości drugiego człowieka, a jednocześnie strach przed miłością i oddaniem. Odbywają oni podróże w czasie i przestrzeni, a czasem w głab własnej psychiki, aby odnaleźć sens w otaczającej ich rzeczywistości, lub uciec od bólu. Jak to w antologiach bywa, jedne opowiadania są lepsze, inne słabsze, niewątpliwie jednak zbiorek Wszystkie boże dzieci tańczą pokazuje, że Murakami jest bacznym obserwatorem współczesnego świata i niezłym psychologiem, umiejącym zajrzeć w najskrytsze zakamarki ludzkiej duszy. Nawet te najbardziej mroczne.

Wszystkie boze dzieci tancza

Henning Mankell, Zapora książki o przygodach Kurta Wallandera miały sprawić, że przestanę być literackim zacofańcem, który nie ma pojęcia o co chodzi w modzie na szwedzkie kryminały. Przyznaję, że do tego gatunku literatury podchodziłam z dużą dozą nieufności. Teraz nadrabiam zaległości i zastanawiam się jak mogłam ignorować istnienie tak świetnych powieści. Klęczę na grochu, biję się w piersi, i czytam tom po tomie książki Mankella. Co mnie tak wciągnęło? Oczywiście, świetnie pomyślane zagadki kryminalne, wiarygodne postacie, i prosty, ale pełen wdzięku styl narracji. Ale przede wszystkim tło społeczno-obyczajowe, które pozwala bliżej poznać Szwecję i jej mieszkańców.

Zapora

Henning Mankell, Nim nadejdzie mróz – podobno ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Mnie zaprowadziła raczej do raju, przynajmniej tego literackiego. Rzadko czytam dwa tomy jakiejkolwiek serii z rzędu, ale tym razem nie mogłam powstrzymać ciekawości i po Nim nadejdzie mróz sięgnęłam zaraz po Zaporze. Ciekawa byłam nowej twarzy Lindy Wallander, bo to córka Kurta jest pierwszoplanową bohaterką tej powieści. Ojciec jest oczywiście obecny, ale wyraźnie schodzi na dalszy plan. Jest zmęczonym życiem i pracą mężczyzną marzącym o domu za miastem i psie. A Linda pełną wątpliwości, ale i zapału początkującą policjantką. Nim nadejdzie mróz bardziej niż poprzednie książki Mankella przypomina raczej powieść psychologiczną niż kryminał. Owszem, Linda rozwiązuje zagadkę zniknięcia koleżanki i morderstwa znanej pani geograf, ale nie to jest tematem powieści. Mankella bardziej bowiem interesują relacje między ojcem i córką. Bada je na przykładzie obojga Wallanderów, ale i koleżance Lindy Anny. Nim nadejdzie mróz to chyba najbardziej melancholijna i pesymistyczna powieść z cyklu książek o Kurcie Wallanderze.

Nim nadejdzie mroz

Advertisements

5 thoughts on “SMS literacki: lipiec

  1. Chyba wezmę „Córkę gangesu”:). Zbieram publikacje i książki na temat wahabizmu (szczególnie na Bałkanach), z Twojego bloga wnioskuję, że znasz dobrze Islam. W internecie znalazłem trochę, ale brakuje mi wiedzy aby przesiać to co dobre. Jakby nie sprawiło Ci to wiele zachodu może podpowiesz jakieś nazwiska badaczy ewentualnie tytuły książek.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s