W PONIEDZIAŁEK DOOKOŁA ŚWIATA

Delhi – Kompleks Qutb Minar

Okres muzułmańskiego panowania w Delhi rozpoczyna się w XII wieku. W 1192 roku Qutb-ud-Din-Aibak, generał i niewolnik afgańskiego władcy Muhammada Ghoriego, pokonał ostatniego hinduskiego władcę tych terenów i został wicekrólem podbitych terenów. Po śmierci swego pana sam przyjął tytuł sułtana, ustanawiając tym samym sułtanat delhijski ze stolicą w Delhi. Kompleks Qutb Minar, znajdujący się w dzisiejszej dzielnicy Mahrauli, to pierwsza budowa jaką nakazał wznieść Qutb-ud-Din Aibak po swoim zwycięstwie. Prace rozpoczęto w 1193 roku, a zakończono dopiero w 1503 roku za panowania dynastii Lodi.

W skład kompleksu wchodzą: minaret Qutb Minar, brama wejściowa do meczetu Alai Darwaza, meczet Quwwat-al-islam, żelazny słup, grobowiec sułtana Iltutmiśa i sułtana Ala-ud-Dina Childźego, madrasa oraz mniejszy minaret Alai Minar. W 1993 roku kompleks został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturalnego UNESCO.

Meczet Quwwat-al-Islam to najstarszy meczet w Indiach. Jego budowniczym był Qutb-ad-Din-Aibak – założyciel dynastii Mameluków (Niewolników), a także pierwszy muzułmański władca Delhi. Budowlę zaczęto wznosić w 1193 roku, a do jego budowy używano m.in. materiałów pochodzących z kilkudziesięciu zniszczonych świątyń hinduistycznych i dżinijskich. Na zdjęciach możecie zobaczyć kolumny z odłupanymi fragmentami płaskorzeźb (m.in. apsaras – hinduistycznych boginek wodnych). Zgodnie z nakazami islamu sztuka nie powinna przedstawiać postaci antropomorficznych, budowniczowie meczetu musieli więc pozbyć się wszelkich podobizn bóst, nimf i zwierząt ze zrabowanych fragmentów świątyń. Budowę meczetu dokończono jeszcze za życia jego pomysłodawcy.

DSC_1585_1162

DSC_1593_1165

DSC_1595_1163

DSC_1596_1172

DSC_1597_1171

DSC_1598_1170

DSC_1607_1173

DSC_1609_1181

DSC_1610_1180

DSC_1619_1183

DSC_1612_1179

DSC_1614_1178

DSC_1615_1187

Qutb Minar jednocześnie z budową meczetu Kuwwat-al-Islam wznoszono minaret, jednak Aibak nie doczekał zakończenia prac. Wieżę dokończył dopiero jego zięć Iltutmiś. Qutb Minar ma 72,5 m wysokości i jest tym samym najwyższym zbudowanym z cegły minaretem na świecie. Posiada pięć różnych kondygnacji, z których każda zaznaczona jest rodzajem balkonu. U podstawy ma 14,3 m średnicy, i zwęża się do 2,7 m na górze. Budowla ozdobiona jest przepięknie kaligrafowanymi wersetami Koranu. W zamiarze Qutb-ad- Dina Aibaka Qutb Minar miał służyć nie tylko jako miejsce skąd muezzin przywołuje wiernych na modlitwę. Miał także stanowić symbol zwycięstwa islamu nad pogańskim władcą.

DSC_1639_1205

DSC_1637_1207

DSC_1620_1196

DSC_1638_1206

Żelazny słup – to kolejny element pochodzący z hinduistycznej świątyni, przeniesiony na teren kompleksu Qutb Minar. Ma 7,21 m wysokości, a waży ponad sześć ton. Powstał jako element kompleksu świątynnego poświęconego bogowi Wisznu w Udayagiri. Jego zbudowanie nakazał w 402 roku Chandragupta II Vikramaditya, władca z panującej na północy Indii potężnej dynastii Guptów. Wskazują na to inskrypcje wyryte w sanskrycie na słupie. Sześćset lat później pierwszy władca, który ustanowił Delhi swoją stolicą, słabo poznany przez historię Anangpal Tomar, wybudował świątynię Wisznu w dzisiejszej dzielnicy Mahrauli i przeniósł słup z Udaygiri do miejsca, gdzie obecnie się znajduje.

DSC_1603_1175

Alai Minar – jego budowniczym był sułtan Alauddin Chidźli. W założeniu władcy minaret miał przewyższyć Qutb Minar, nigdy jednak tak się nie stało – prace przerwano tuż po śmierci Alauddina w 1316 roku. Zdołano wybudować zaledwie pierwszą, liczącą 24,5 m kondygnację, która stoi do dziś. Zdaniem ekspertów budynek miał być pokryty ciosanym kamieniem – wskazuje na to konstrukcja ścian. Następcy Alauddina nie kwapili się jednak do kontynuowania dzieła swego przodka.

DSC_1582_1155

DSC_1583_1154

Grobowiec Iltutmiśa – miejsce wiecznego spoczynku drugiego sułtana Delhi, następcy Qutb-ad-Dina Aibaka. Zbudowany został w 1235 roku. Z konstrukcji grobowca wynika, że niegdyś przykryty był on kopułą, która musiała ulec zniszczeniu, dzisiaj bowiem budynek jest całkowicie otwarty z góry. Grobowiec nie jest duży – ma zaledwie 9 m kw. powierzchni. Główna krypta, wykonana z białego marmuru, znajduje się w centralnym punkcie grobowca, jednak właściwe miejsce pochówku władcy ulokowane jest nieco bardziej na północ. W jednej ze ścian grobowca znajduje się także mihrab, czyli nisza wskazująca kierunek na Mekkę. Ściany są niezwykle bogato zdobione – zarówno motywami ze sztuki hinduistycznej, jak i arabską kaligrafią.

DSC_1636_1198

DSC_1628_1194

DSC_1629_1193

DSC_1630_1190

Grobowiec Alauddina Chidźliego – wybudowany został w 1316 roku. W tym samym budynku znajdowała się madrasa, czyli szkoła koraniczna połączona z grobowcem wąskim korytarzem. Budynek, mimo napraw przeprowadzonych w XIV wieku przez Firoza Shaha – sułtana z dynastii Tughlaków, zachował się do dziś w kiepskim stanie. W znacznie lepszej kondycji niż sam grobowiec znajdują się pomieszczenia dawnej madrasy.

DSC_1632_1202

DSC_1608_1182

Kompleks Qutb Minar jest otwarty dla zwiedzających. Z centrum Delhi dojeżdża się tam metrem (stacja Qutb Minar), a następnie rikszą. Wstęp jest płatny – jak niemal wszędzie w Indiach zagraniczni turyści płacą więcej niż mieszkańcy Indii. W 2015 roku wstęp dla cudzoziemców kosztował 250 rupii (ok. 15 zł).

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s