W PONIEDZIAŁEK DOOKOŁA ŚWIATA

Fushimi Inari Taisha w Kioto

Świątynia tysiąca lisów i tysiąca bram. Miejsce, w którym bez trudu można uwierzyć, że jest się w przejściu między światem ludzi a światem bogów.

Fushimi Inari Taisha to kolejne po Futurasan w Nikko i chramie w Hakone miejsce, prezentujące pierwotny kult przyrody. Rozciągnięty na świętej górze kompleks chramów poświęcony jest tajemniczemu bóstwu o imieniu Inari. Bóstwo to nie ma jasno sprecyzowanej płci, bywa przedstawiane zarówno jako mężczyzna, kobieta, jak i androgyniczny bodhisattwa. Nie występuje również w klasycznej literaturze japońskiej, z mitem założycielskim na czele. Jego kult mógł istnieć już w VI wieku, jakiekolwiek informacje o nim pojawiają się jednak wraz z założeniem Fushimi Inari Taisha w VII wieku. Inari jest patronem ryżu, płodności i rolnictwa. Jego posłańcem, łącznikiem między światem ludzi i światem bogów, jest biały lis o dziewięciu ogonach. Związek Inari z lisami sugeruje ludowe pochodzenie bóstwa i związek z najbardziej pierwotną częścią mitologicznej Japonii, czyli yokai. Yokai to wszelkiego rodzaju mary, widziadła, duchy, skrzaty, a także białe lisy – z jednej strony święte jako posłańcy Inari, z drugiej jednak podstępne, figlarne i uwodzące wieśniaków pod postacią ludzką.

dsc_0663_3029

dsc_0664_3030

dsc_0665_3031

dsc_0669_3034

dsc_0671_3036

dsc_0674_3038

dsc_0682_3046

dsc_0681_3045

dsc_0683_3047

dsc_0684_3048

Jednym z najważniejszych miejsc kultu Inari jest właśnie Fushimi Inari Taisha w Kioto. Jest to kompleks chramów położony na mierzącej ponad 230 m. n.p.m. górze, w całości poświęconej lisiemu bóstwu. Pierwsze zabudowania Fushimi Inari Taisha zaczęły powstawać już w okresie Heian, a konkretnie w 711 roku. Od tego momentu datuje się istnienie kultu Inari w Japonii. Ponad sto lat później, z inicjatywy mnicha Kūkai, budynki zostały przeniesione w obecne miejsce, nieco niżej w stosunku do pierwotnej lokalizacji. Główne zabudowania kompleksu powstały dopiero w 1499 roku.

dsc_0697_3058

dsc_0698_3059

dsc_0700_3061

dsc_0702_3062

dsc_0703_3063

dsc_0711_3070

dsc_0712_3071

dsc_0719_3078

dsc_0721_3079

dsc_0715_3074

dsc_0716_3075

Na teren kompleksu świątynnego wchodzi się przez bramę rōmon, ufundowaną w 1589 roku przez regenta cesarskiego Hideyoshi Toyotomiego. Tuż za nią rozciągają się główne zabudowania świątynne. Prawdziwa atrakcja, z której słynie Fushimi Inari Taisha, zlokalizowana jest jednak na tyłach kompleksu. Jest to Senbon Torī – liczący prawie 4 km szlak prowadzącym na szczyt góry. Szlak rozciągnięty jest w gęstym lesie i składa się z licznych korytarzy zbudowanych z tysięcy, intensywnie czerwonych bram torī. Wszystkie te bramy zostały ufundowane przez prywatne osoby, głównie biznesmenów, oraz firmy, Inari od setek lat uważane jest bowiem za patrona kupców, ludzi interesu i przemysłowców.

dsc_0718_3077

dsc_0723_3081

dsc_0726_3083

dsc_0732_3088

dsc_0734_3089

dsc_0735_3090

dsc_0737_3092

dsc_0747_3102

dsc_0748_3103

Przejście całego szlaku zajmuje zazwyczaj około 2 godzin. Wędrówka pod górę kamiennymi schodami może dać w kość nawet osobom o bardzo dobrej kondycji, zwłaszcza przy wysokiej temperaturze. Co kilkaset metrów jednak, na kolejnych tarasach góry, znajdują się jednak ławki, kawiarenki i sklepiki, gdzie można wypocząć, napić się wody, a nawet zjeść lekką przekąskę. Punkty te zlokalizowane są przy mniejszych świątyniach, kapliczkach, i ołtarzach, często przeznaczonych do prywatnego użytku fundatorów. Tam też dominują torī, znacznie mniejsze jednak od tych, które tworzą szlak świątynny. To także wota od wiernych, tyle że mniej zamożnych, których nie stać na ufundowanie gigantycznej bramy do Senbon Torī. Przejście całego szlaku zajęło mi znacznie więcej czasu niż przepisowe dwie godziny. Nie dlatego, że Inariyama pokonała mnie kondycyjnie, w końcu już jako dziecko biegałam po wyższych partiach Tatr. Fushimi Inari Taisha jest jednak miejscem absolutnie magicznym, którego nie warto przebiegać zbyt szybko i bezrefleksyjnie.

dsc_0749_3104

dsc_0750_3105

dsc_0751_3106

dsc_0752_3107

dsc_0757_3112

dsc_0758_3113

dsc_0760_3115

dsc_0767_3121

dsc_0768_3122

dsc_0774_3128

Lisy są wszędzie. Kamienne, strzegące spokoju kapliczki, przy której są ustawione. Porcelanowe, zostawione na ołtarzach jako wota przez wiernych. Trzymające w pyskach klucze, otwierające spichlerze z ryżem. Nagie lub ubrane w wielobarwne kaftaniki wykonane przez wyznawców shinto. A poza lisami bramy, w słońcu wybuchające feerią czerwieni i pomarańczy. Korytarze torī zdają się być wówczas faktycznym przejściem ze świata ludzi do świata bóstw. Nic więc dziwnego, że Fushimi Inari Taisha odwiedzają nie tylko wierni potrzebujący modlitwy, ale i pary młodych małżonków na sesje ślubne.

dsc_0775_3129

dsc_0778_3132

dsc_0779_3133

dsc_0780_3134

dsc_0781_3135

dsc_0785_3139

dsc_0797_3148

dsc_0798_3149

dsc_0805_3155

dsc_0807_3156

dsc_0811_3160

dsc_0814_3163

dsc_0815_3164

dsc_0823_3172

dsc_0824_3173

dsc_0826_3174

dsc_0840_3188

dsc_0827_3175

dsc_0828_3176

dsc_0842_3190

Fushimi Inari Taisha znajduje się w południowej części Kioto, zaledwie kilka minut drogi od dużej stacji kolejowej JR Inari Station. Obok świątyni znajduje się niewielka uliczka handlowa, gdzie po kilkugodzinnej wędrówce szlakiem Senbon Torī można posilić się typowym japońskim street food. Nieco dalej ulokowane są restauracje i knajpki, serwujące większe posiłki m.in. popularne w Kioto Inari Sushi, czyli sushi w kieszonkach ze smażonego sera tofu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s