W PONIEDZIAŁEK DOOKOŁA ŚWIATA

Barokowy grobowiec sioguna: chram Toshogu w Nikko

Mauzoleum, w którym schronienie znalazły trzy mądre małpy, fantazyjny słoń i śpiący kot. Zachwycający barokowym przepychem grobowiec jednego z najsłynniejszych japońskich siogunów.

XV i XVI wiek to w historii Japonii okres nazywany Sengoku, co można tłumaczyć jako „kraj w wojnie”. Był to czas wojen domowych i walk między lokalnymi wojownikami i panami feudalnymi, których efektem było rozdrobnienie feudalne kraju oraz powstanie nowych zależności wasalnych. Za początek tego okresu uznawany jest rok 1467, gdy 10. siogun z rodu Ashikaga został wypędzony ze stolicy, koniec natomiast przypada na rok 1573, a więc rok obalenia siogunatu Ashikaga przez Nobunagę Odę. Po samobójczej według niektórych historyków śmierci Nobunagi marsz ku zjednoczeniu Japonii podjął jego sługa, Toyotomi Hideyoshi. Skuteczne podboje kolejnych prowincji i liczne reformy sprawiły, że w chwili śmierci kontrolował on wszystkie wyspy Kraju Kwitnącej Wiśni. Władzę po nim miał przejąć jego syn – aby tak się stało Toyotomi ustanowił gotairō – radę pięciu opiekunów chłopca. Jeden z jej członków, Tokugawa Ieyasu, złamał jednak złożoną Toyotomiemu przysięgę i sam sięgnął po władzę. Faktycznym władcą Japonii został w 1600 roku po wygranej bitwie pod Sekigaharą, w 1603 roku objął natomiast funkcję sioguna. Założona przez niego dynastia siogunów Tokugawa miała utrzymać się na tym stanowisku niemal do końca XIX wieku. Od czasów trzeciego sioguna z jego rodu Ieyasu czczony był jako kami- shintoistyczne bóstwo, a siogunowie i panowie feudalni mieli, teoretycznie nieformalny, obowiązek pielgrzymowania do jego świątyni, znajdującej się w Nikko na wyspie Honsiu.

Tokugawa-Ieyasu

Budowę chramu Toshogu, gdzie zgodnie ze swoją ostatnią wolą, pochowany miał zostać Tokugawa Ieyasu, rozpoczął w 1617 roku syn jednego z najsłynniejszych siogunów, Hidetada. Początkowo było to dość skromne mauzoleum, po deifikacji Ieyasu, jego wnuk nakazał jednak znaczną jego rozbudowę. Ogrom pracy, jaką włożono w udoskonalanie grobowca pierwszego sioguna z rodu Tokugawów, najpełniej pokazuje jak ważną był on osobą. Kompleks chramu Toshogu, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, zajmuje teren o powierzchni 80 tys. m. kw. Znajduje się na nim aż 55 budowli, ozdobionych ponad 5 tysiącami rzeźbień, z których znaczna część inspirowana była sztuką chińską. Już przed wejściem na teren świątyni uwagę przykuwa pięciopiętrowa pagoda, której główny filar zawieszony jest 10 cm nad ziemią. Ten zabieg konstrukcyjny miał zapobiegać wydłużaniu się i kurczeniu drewna wraz z upływem czasu. Tuż za głównym wejściem rozpościera się dziedziniec ze świątynnymi magazynami i stajniami – wszystkie budynki zachwycają przede wszystkimi misternymi rzeźbieniami wykonanymi w drewnie. Jedno z nich przedstawia słynne trzy mądre małpy, a więc artystyczne przedstawienie japońskiego przysłowia „nie widzę nic złego, nie słyszę nic złego, i nie mówię nic złego”. Inna płaskorzeźba stanowi natomiast wizualizację słonia, dokonaną jednak przez artystę, który nigdy nie widział tego zwierzęcia na oczy.

DSC_0411

DSC_0413

DSC_0414

DSC_0416

DSC_0417

DSC_0422

DSC_0425

DSC_0426

DSC_0427

DSC_0430

DSC_0431

DSC_0432

DSC_0434

DSC_0435

DSC_0436

DSC_0438

DSC_0439

DSC_0440

DSC_0441

DSC_0442

DSC_0444

DSC_0446

DSC_0448

DSC_0449

DSC_0450

Teren kompleksu świątynnego położony jest na wzgórzu, kolejne budynki zlokalizowane są nieco wyżej niż poprzedni. Do najsłynniejszych budowli chramu należy brama Yōmei-mon (Brama Światła Słonecznego), niezwykle bogato ozdobiona złotem. Budowla wzniesiona została z drewna, a większą część jej malowanej na biało powierzchni zajmują misterne rzeźbienia, przedstawiające głównie różnego rodzaju zwierzęta oraz smoki. Nieco na lewo od Yōmei-mon znajduje się Honjido Hall. Budynek ten nie wyróżniałby się szczególnie od pozostałych konstrukcji chramu Toshogu, gdyby nie ogromne malowidło „płaczącego smoka” na suficie. Nazwa malunku pochodzi od specyficznego dźwięku, jaki na skutek akustyki budowli, daje uderzanie o siebie dwóch kawałków drewna przez osobę stojącą tuż pod głową smoka.

DSC_0461

DSC_0462

DSC_0463

DSC_0475

crying-dragon

Za kolejną bramą znajdują się główne budynki świątynne: haiden (pawilon modłów) oraz honden (główny pawilon). Oba poświęcone są pamięci Tokugawy Ieyasu oraz dwóm innym zasłużonym dla historii Japonii postaciom: Toyotomi Hideyoshiemu oraz Minamoto Yotitomo. Na prawo od tych budynków znajduje się brama Sakashitamon, której powięź zdobi słynna rzeźba Nemuri-neko, czyli śpiącego kota. Za jej autora uważa się Hidari Jingoro, XVI – wiecznego artystę który wyznaczył nowy trend w portretowaniu zwierząt w japońskiej sztuce. Śpiący kot wygląda niemal jak żywy, o czym przekona się każdy, komu uda się go odnaleźć. Nie jest to łatwo, rzeźba jest bowiem dość mała.

DSC_0452

DSC_0456

DSC_0458

DSC_0477

DSC_0466

DSC_0465

Za bramą Sakashitamon rozpoczyna się ukryty wśród drzew korytarz z składający się z blisko dwustu stopniowych schodów. Na ich szczycie znajduje się dziedziniec, na którym zlokalizowany jest grobowiec Tokugawy Ieyasu. W porównaniu z przepychem świątynnych budynków i bram, samo mauzoleum zaskakuje skromną i surową wręcz formą. Wykonany z brązu grobowiec kształtem przypomina ogromną urnę przykrytą dachem. Jedyną ozdobą pozostaje, również wyrzeźbiony w brązie, wizerunek żurawia stojącego na żółwiu. Dziedziniec z mauzoleum robi niesamowite wrażenie, spowija go bowiem niezwykła cisza zakłócana jedynie przez szum drzew. Surowość grobowca i panująca wokół niego cisza w zadziwiający sposób podkreślają majestat i spokój śmierci z jednej strony, z drugiej natomiast wielkość spoczywającego w mauzoleum sioguna. Z dziedzińca rozciąga się też fantastyczny widok na okolicę.

DSC_0474

DSC_0472

DSC_0471

Nikko położone jest ok. 125 km na północ od Tokio. Ze stolicy można tam dojechać dwiema liniami kolejowymi: Tobu Railways lub Japan Railways. Podróż trwa niecałe 2 godziny. Wejście do świątyni jest płatne, przy czym opłatę uiszcza się dwukrotnie: za pierwszym razem przed przekroczeniem Yōmei-mon, a następnie przy przechodzeniu przez Sakashitamon.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s