W PONIEDZIAŁEK DOOKOŁA ŚWIATA

Wielki Budda: Kōtoku-in w Kamakurze

Posąg Wielkiego Buddy to najbardziej oczywisty punkt każdej wycieczki do Kamakury. Warty zobaczenia, nawet jeśli unika się typowych atrakcji turystycznych.

Początkowo niewiele wskazuje na to, że Kōtoku-in to jedna z najsłynniejszych świątyń buddyjskich w Japonii. Z pewnością nie wskazuje na to skromna brama główna, pilnowana przez dwa potężne posągi niō. Zgodnie z buddyjskimi wierzeniami niō to życzliwi ludziom strażnicy, chroniący ich przed złymi duchami. Występują zawsze w parze, a umiejscowieni są niezmiennie po obu stronach świątynnej bramy, przy czym jeden z posągów ma zawsze otwarte usta, drugi natomiast zamknięte. Razem symbolizują początek i koniec, a także życie i śmierć. W świątyniach sintoistycznych ich rolę przejęły dwa lisy lub koma-inu, istoty przypominające połączenie lwa i psa. Za bramą Kōtoku-in znajduje się równie skromna altana, kryjąca wodę do ablucji, kilka metrów dalej można już podziwiać Kamakura Daibutsu.

DSC_0579_2962-2

DSC_0580_2963-2

DSC_0601_2981-2

DSC_0602_2982-2

DSC_0581_2964-2

DSC_0584_2967-2

DSC_0582_2965-2

DSC_0588_2971-2

DSC_0598_2979-2

DSC_0596_2978-2

DSC_0600_2980-2

Posąg Wielkiego Buddy z Kamakury powstał prawdopodobnie w 1252 roku i do dziś stanowi drugą co do wielkości brązową podobiznę Buddy w Japonii. Palmę pierwszeństwa pod tym względem dzierży posąg Daibutsu ze świątyni Tōdai-ji w Narze, o którym możecie poczytać TUTAJ. Statua z Kamakury przedstawia Buddę Amidę, a więc dawnego boddhisattwę Dharmakarę, który po osiągnięciu oświecenia stał się panem Krainy Najwyższego Szczęścia. Wizerunek Buddy siedzącego w pozycji lotosu nie odbiega od innych znanych sposobów przedstawiania Oświeconego, wrażenie robi jednak jego rozmiar. Posąg ma 14 metrów wysokości i 11 metrów szerokości, waży natomiast ponad 100 ton.

DSC_0589_2972-2

DSC_0591_2973-3

DSC_0595_2977-2

Obecny posąg jest drugim wizerunkiem Buddy stojącym w tym miejscu. Pierwsza była statua wykonana z drewna, która nie przetrwała jednak nawet pięciu lat. Zastąpił ją posąg odlany z brązu, za którego twórcę uchodzi znany XIII-wieczny rzeźbiarz japoński Ōno Gorōemon. Pierwotnie Wielki Budda umieszczony był wewnątrz świątyni, została ona jednak zniszczona już około XIV wieku. Budynek nie przetrzymał dwóch wieków tajfunów, jakie nawiedzają wybrzeża Japonii. Okoliczni wierni kilkakrotnie próbowali naprawiać zniszczenia, poddali się jednak po tsunami w 1498 roku. W efekcie Kamakura Daibutsu, w przeciwieństwie do posągu z Nary, stoi na otwartej przestrzeni. Sama statua również nie uniknęła, zresztą, niszczycielskiego wpływu czynników zewnętrznych – na skutek wielkiego trzęsienia ziemi w 1923 roku dewastacji uległa podstawa pomnika. Odbudowano ją niecałe dwa lata później. Do dziś Kamakura Daibutsu jeszcze dwukrotnie poddany został pracom renowacyjnym.

DSC_0592_2974-2

DSC_0593_2975-2

Kamakura Daibutsu jest w środku pusty, za drobną opłatą dodatkową można nawet wejść do jego wnętrza. Jak dla mnie średnie to doznanie, w przeciwieństwie do oglądania posągu z zewnątrz. To naprawdę robi wrażenie, także nawet jeśli nie przepada się za typowymi turystycznymi atrakcjami do Kōtoku-in warto zajrzeć. A jak to zrobić? Wystarczy wysiąść na stacji kolejowej Hase i wybrać się na kilkunastominutowy spacer, mijając po drodze inną ważną światynię, Hase-dera. Można również skorzystać z kolejki Enoden.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s